آنچه از تصرّفات و اعمال مناسب حال و وضع و موقعيّت او است بوى عرضه مىشود تا بدين وسيله بتوان بدست آورد كه وى آيا به ملكه مذكور متصف بوده يا داراى آن نمىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
و تفصيل آن اينست كه بگوئيم : كسى كه مثلا از اولاد تجار و سوداگران است امر بيع و شراء را بايد بوى تفويض كرد و ملاحظه نمود در خريد يا فروختن اجناس دقّت و باريكبينى دارد يا آنطور كه شايسته است به قيمت اجناس توجه ننموده و چهبسا با تفاوت فاحش متاعى را خريده يا مىفروشد .
و چنانچه ديدند در معاملهاى با دقت و توجه كامل امر بيع و شراء را انجام داد مراقبش باشند تا مقدمات عقد و گفتگويش با طرف مقابل تمام شود سپس اصل معامله و اجراء عقد را خود ولىّ اگر خواست به عهده بگيرد و وقتى چند بار و بطور مكرر از او چنين معاملاتى صادر شد و در تمام آنها از مغبون شدن و تضييع بىمورد مال احتراز و اجتناب داشت معلوم مىشود كه وى شخص رشيدى مىباشد و از آن پس مىتوانند بدون دغدغه امور مالى و تصرّفات مادى را بوى واگذار كنند .
و در صورتى كه وى از اولاد غير تجّار باشد حالش را به نحوى كه مناسب با شغل و حرفه يا موقعيّت او و اهش هست اختيار و آزمايش كنند مثلا خرجى چند روز وى را به او داده و مراقبش باشند كه آيا آن را در مصالح و مواردى كه برايش تعيين كردهاند صرف مىكند يا در غير آن به صرف مىرساند يا ملاحظه كنند وى در محاسبه با اشخاصى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحه 335
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۳۳۵