قوله : فله الرجوع على المولى : ضمير در [ فله ] به عبد عائد است .
قوله : لاستقرار التلف فى يده : يعنى در يد مولى .
قوله : الا ان يكون قد غرّ المولى : ضمير فاعلى در [ غرّ ] به عبد عائد است .
قوله : فلا رجوع له عليه : ضمير [ له ] به عبد و در [ عليه ] به مولى عود مىكند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحه 119
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۱۱۹