بوده و ضمير فاعلى در آن بضامن راجعست و اين اضافه از قبيل اضافه مصدر بمفعول مىباشد .
قوله : فليمكن القصد اليه : ضمير در [ اليه ] بمضمون عنه راجعست .
قوله : و يشكل الخ : بقرينه تفصيل بعد معلوم مىشود اشكال شارح ( ره ) تنها بخصوص اعتبار تميز در مضمون عنه است .
قوله : و ذلك غير متوقف الخ : مشار اليه [ ذلك ] التزام المال است .
قوله : مطلقا : اعم از اينكه ضامن مديون را بشناسد يا نشناسد .
قوله : بخصوصه : يعنى بخصوص مضمون عنه .
متن :
و لا بد له من إيجاب و قبول مخصوصين ، لأنه من العقود اللازمة الناقلة للمال من ذمة المضمون عنه إلى ذمة الضامن .
عقد ضمان و احكام آن
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
در تحقق ضمان ايجاب و قبول لازم است :
شارح ( ره ) مىفرماين :
الفاظ در ايجاب و قبول مىبايد از الفاظ مخصوص باشد زيرا ضمان از عقود لازمه است كه بواسطهاش مال را از ذمه مضمون عنه