بوده در نتيجه مجالى براى رجوع بمحيل ندارد .
قوله : المقتضى بطلانها لبطلان تابعها : ضمير مؤنث در [ بطلانها ] و [ تابعها ] بحواله عائد است .
قوله : لاتفاقهما على الاذن : ضمير تثنيه به [ محيل ] و [ محال عليه ] عود مىكند .
قوله : و انما اختلفا فى امر آخر : مقصود از [ امر آخر ] شغل ذمه و برائت آن مىباشد .
قوله : فاذا لم يثبت : ضمير فاعلى در [ لم يثبت ] بامر آخر راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحه 102
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۱۰۲