اقرب اين است كه از حكم مسئله در اينجا كه عبارت باشد از جواز فسخ قبل از حصول فساد مىتوان بهرموردى كه شئ در معرض فساد قرار مىگيرد تعدّى نموده و بگوئيم در هنگام خوف عروض فساد مىتوان از حق خيار استفاده كرده و معامله را فسخ نمود بدون اينكه مقيّد به دخول شب باشد .
و سپس در همان كتاب فرموده :
و اما مناط حصول فساد : آن است كه وصف متاع ناقص شده و رغبت خريدارانش زائل شود چنانچه در سبزيجات وقتى در اثر ماندن پلاسيده شوند يا گوشت وقتى بيات شد يا انگور وقتى ماند و شادابى خود را از دست داد و بسيارى از ميوهجات كه در اثر ماندن بحالتى ديگر درمىآيند كه در تمام اينها حكم به فساد عرفا صادق است از اينرو قبل از اينكه چنين حالاتى عارض شود خيار حادث شده و صاحب خيار مىتواند از آن استفاده كرده و معامله را فسخ نمايد .
اشكال
سپس در همان كتاب مىفرماين در يك مورد مىتوان اشكال و مناقشه كرد و آن موضعى است كه تأخير باعث فساد متاع نميشود اما اين امر را بدنبال دارد كه رواج بازارى كه فوت گردد مثل اينكه متاع كذائى در اول روز يا اواسط آن طالب و خواهان زيادى دارد ولى اگر بماند تا شب يا بعد از آن اگرچه به حالت اول باقى مانده
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — Page 234
Contributors: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
P.234