و تكتب أسماؤهم لا أسماء السهام حذرا من التفريق ، فمن خرج اسمه أولا أخذ من الأول و أكمل نصيبه منها على الترتيب ، ثم يخرج الثاني إن كانوا أكثر من اثنين و هكذا ، ثم إن اشتملت القسمة على رد اعتبر رضاهما بعدها و إلا فلا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ولى اگر شركاء در انتخاب سهام با هم توافق نكرده و قبول نكردند كه هركدام بحصّه انتخاب شده اختصاص پيدا كند در اينجا لازم است بقرعه متمسك شوند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كيفيّت قرعه به اين است كه اسم شركاء يا سهام را روى رقعههائى مىنويسند و آنها را بهم زده بطورى كه نام هيچيك از شركاء يا سهام مشخص و معلوم نباشد پس از آن به كسى كه بر صورت واقعه واقف نيست مىگويند كه يكى از رقعهها را باسم يكى از شركاء يا سهام بيرون آورد .
مؤلف گويد :
مثلا قطعه زمينى بين چهار نفر مشترك است كه توافق بر تقسيم نمىكنند و اجبارا بقرعه متوسل شدهاند در اينجا زمين را به چهار قسمت متساوى تقسيم كرده و به شماره 1 و 2 و 3 و 4 مشخص مىكنند ، پس از آن چهار رقعه آماده نموده روى آنها يا اسم شركاء را كه مثلا زيد و عمرو و بكر و خالد است مىنويسند يا شمارههاى سهام را ثبت مىنمايند و سپس آنها را مخلوط كرده و بشخصى ميگويند آنها را اخراج كند ، اگر اسم شركاء را نوشته باشند مىگويند بخش شماره ( 1 ) و رقعه را
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 201
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠١