اشكال
اگر امر بمعروف و نهى از منكر به اين بيان عقلا واجب بشوند پس در حق خداوند نيز واجبست و آن مستلزم محذورى است و آن اين است كه يا حقتعالى به آن اقدام نموده و بندهگانش را بمعروف وادار كرده و از منكر و قبيح بازداشته و يا آن را ترك كرده است .
اگر گوئيد به آن اقدام نموده جواب اين است كه پس چرا اين همه معاصى و قبايح از قبيل كفر و شرك و فسق در خارج واقع است در حالى كه اگر خداوند مرتكبين اين امور را منع و زجر مىكرد و به افعال حسنه واميداشت نمىبايد در خارج چنين باشد .
و اگر گوئيد آن را ترك كرده جواب اين است كه بحكمت خود اخلال و به غرضش نقض وارد نموده است و اين در حق او مستحيل است .
در نتيجه بايد گفت عقل در حق بارىتعالى حكم به وجوب نمىكند تا اين اشكال پيش بيايد .
جواب
شارح ( ره ) در جواب مىفرماين :
اگر وجوب امر بمعروف در حقتعالى باينمعنى باشد كه بندهگان را بطور الجاء بطاعت وادار كند و لزوم نهى از منكر به اين باشد كه آنها را