و : و رازح نيز كه مانند آن سهتاى قبلى از اقسام و انحاء اسبان بشمار مىآيد همچون آنها از غنائم صاحب بهره نمىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ رازح ] با راء بدون نقطه و بعد از آن زائى كه بعد از الف قرار گرفته و پس از آن حاء بدون نقطه مىباشد جوهرى گفته اسبى را گويند كه از شدت لاغرى به هلاكت مشرف باشد و در مجمل ابن فارس لغوى چنين آمده :
كلمه [ رزح ] به معناى مانده شد و عاجز گشت مىباشد .
و مقصود از آن اسبى است كه صاحبش را بر قتال يارى نكند و منشاء آن طبق تفسير اول لاغرى آن است و طبق معناى دوم عجز و ناتوانى در آن مىباشد .
قوله : اعيى : يعنى مانده شد .
قوله : على الاول : يعنى تفسير جوهرى .
قوله : على الثانى : يعنى معناى ابن فارس .
متن :
الكائن في الأربعة من الخيل .
و قيل : يسهم للجميع ، لصدق الاسم . و ليس ببعيد .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
عيوبى كه در چهار فرد اخير گفته شد تمام از عيوب موجوده در اسبان مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در قبال قول مشهور برخى از فقهاء فرمودهاند كه براى جميع اسبان نامبرده نيز سهمى از غنيمت منظور مىدارند زيرا اسم اسب بر آنها
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحه 107
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۱۰۷