قوله : حيث حبسه : ضمير فاعلى در [ حبسه ] به مانع كه از قرينه مقام استفاده مىشود راجع است و ضمير مفعولى به ناسك .
متن :
نعم له تعجيل التحلل مع الاشتراط من غير انتظار بلوغ الهدي محله . و هذه فائدة الاشتراط فيه و أما فائدته في المصدود فمنتفية لجواز تعجيله التحلل بدون الشرط و قيل : إنها سقوط الهدي ، و قيل : سقوط القضاء على تقدير وجوبه بدونه و الأقوى أنه تعبد شرعي ، و دعاء مندوب ، إذ لا دليل على ما ذكروه من الفوائد .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
بلى فائده شرط اين است كه وى در خروج از احرام مىتواند تسريع و تعجيل كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از تعجيل و تسريع در احلال اين است كه وى بعد از ارسال قربانى به قربانگاه لازما نيست صبر كند تا آن به محلّ مقرّر و معيّن برسد بلكه بدون چنين انتظارى بلافاصله از احرام مىتواند خارج شود چه آنكه فائده اشتراط در حصر همين استكه سبب جواز در تعجيل خروج از احرام مىباشد .
و اما فائده آن در صدّ اين نبوده و جواز تسريع در خروج از احرام در حق مصدود بواسطه اشتراط منتفى است زيرا وى بدون اشتراط حق تعجيل در خروج را دارد و بعبارت ديگر جواز تعجيل در مصدود متوقف بر اشتراط نيست بخلاف محصور .
برخى از فقهاء فرمودهاند :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 352
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٥٢