ثلاثا صادقا من غير ضرورة إليه كإثبات حق ، أو دفع باطل يتوقف عليه و لو زاد الصادق عن ثلاث و لم يتخلل التكفير فواحدة عن الجميع و مع تخلله فلكل ثلاث شاة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
م : سه مرتبه از روى صدق و راستى مجادله نمايد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ مجادله ] اينستكه يكى از دو صيغه قسم را استعمال نمايد يا بطور مطلق سه مرتبه بهر صيغهاى قسم راست بخورد بدون اينكه ضرورت و حاجتى به آن باشد .
بنابراين در موارد ضرورت همچون اثبات حق يا دفع باطل كه متوقف بر قسم باشد اين فعل كفاره ندارد .
ناگفته نماند كه اگر قسم راست را بيشتر از سه مرتبه خورد ، در صورتى كه بين آنها كفارهاى نداده باشد براى همه آنها يك كفاره كافى است و اگر براى سه قسم اولى كفاره داد و پس از آن دوباره مرتكب اين فعل شد براى قسمهاى متأخر از كفاره نيز لازمست كفاره جديد بدهد مشروط باينكه آنها نيز سه بار يا بيشتر باشند .
قوله : باحدى الصيغتين : مقصود بلى و اللّه و لا و اللّه است .
قوله : او مطلقا : يعنى اگرچه با ايندو صيغه نباشد .
قوله : من غير ضرورة اليه : ضمير در [ اليه ] بحلف راجعست
قوله : يتوقف عليه : ضمير در [ يتوقف ] به [ كل واحد من الاثبات او الدفع ] راجع بوده و در [ عليه ] به [ حلف ] راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 326
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٦