قوله : لانّه بعد ذلك : ضمير در [ لانّه ] به مالك راجع بوده و مشاراليه [ ذلك ] عزل مىباشد .
قوله : فى حفظها : يعنى حفظ زكات .
قوله : و لو كان لا لعذر ضمن مطلقا : ضمير در [ كان ] به عزل راجع بوده و ضمير فاعلى در [ ضمن ] به مالك راجع بوده و مقصود از [ مطلقا ] اين است كه تلف مستند به تفريط بوده يا تعدّى و تفريطى در بين نباشد .
قوله : ان جوّزنا العزل معه : يعنى مع عدم العذر .
قوله : فى انحصارها : يعنى انحصار الزّكات .
قوله : فلا يجوز التّصرّف فيه : ضمير در [ فيه ] به معزول راجع است .
قوله : و نمائه تابع : ضمير در [ نمائه ] به معزول راجعست .
قوله : و ضمانه : يعنى ضمان نماء .
قوله : كما ذكر : يعنى اگر تفريط كرده ضامن است و در غير اين صورت ضامن آن نيست .
متن :
( و مصرفها مصرف المالية ) و هو الأصناف الثمانية .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
و مصرف زكات فطره همان مصرف زكات مال است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
يعنى لازم است زكات فطره را به يكى از هشت موردى كه در مصرف زكات مال گفتيم برسانند .
مؤلف گويد :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحه 215
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۲۱۵