كلمه [ لا يجوز ] را حمل بر كراهت كردهاند مثلا از جمله : خبرى استكه در همان صفحه چنين آورده شده :
محمّد بن يعقوب باسنادش ، از احمد بن محمّد بن عيسى ، از محمّد بن ابى الصّهبان قال :
كتبت الى الصّادق عليه السّلام : هل يجوز لى يا سيّدى ان اعطى الرّجل من اخوانى من الزّكاة الدّرهمين و الثّلاثة الدّراهم فقد اشتبه ذلك علىّ ؟
فكتب ذلك جايز .
قوله : ان كان المدفوع منهما : ضمير در [ منهما ] به نقدين راجعست .
قوله : فلو تعذّر : يعنى تعذّر البلوغ .
قوله : اذا لم يجتمع منه : ضمير در [ منه ] به قدر راجعست .
قوله : نصب كثيرة تبلغ الاوّل : جمله [ تبلغ الاوّل ] صفتست براى [ نصب كثيرة ] .
قوله : ففى تقديره باحدهما : ضمير در [ تقديره ] بمدفوع و در [ احدهما ] به نقدين راجعست .
قوله : و مع تعذّره : يعنى تعذّر تقدير .
قوله : لا تبلغه : ضمير فاعلى به شاة و ضمير مفعولى به نصاب اوّل راجعست .
قوله : يسقط قطعا : ضمير فاعلى در [ يسقط ] به استحباب راجعست .
قوله : و قيل انّ ذلك على سبيل الوجوب : بعضى از فقهاء
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحه 188
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۱۸۸