( و من بعد منزله ) عن موضع تقام فيه الجمعة كالمسجد ( بأزيد من فرسخين ) و الحال و أنه يتعذر عليه إقامتها عنده ، أو فيما دون فرسخ .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
نماز جمعه از زن و بنده و مسافر و پيرمرد و نابينا و لنگ و كسى كه منزلش تا مكان اقامه جمعه بيشتر از دو فرسخ است ساقط مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
نماز جمعه از چند طائفه ساقط است :
الف : از زنان .
ب : از خنثى ، زيرا ذكوريت كه شرط وجوبست در وى مشكوك است ج : از عبد اگرچه مبعض باشد و جمعه مصادف با روزى شود كه براى خود كسب و كار مىكند ، يا عبد مدبّر يا مكاتبى باشد كه از مال الكتابه چيزى را نپرداخته باشد .
د : از مسافرى كه سفرش موجب قصر نماز مىشود ، بنابراين كسى كه نمازش بواسطه معصيت يا كثرت سفر يا اقامه ده روز تمام است جمعه را بايد بخواند .
ه : از پيرمردى كه از حضور در جمعه عاجز بوده يا شركت در آن برايش مشقّت غير قابل تحمّل دارد .
و : از نابينا ولو اينكه عصاكشى داشته و اگرچه منزلش به مسجد نزديك باشد .
ز : از لنگى كه زمينگير باشد يا اگر بخواهد بجمعه حاضر شود مىبايد مشقّت زيادى را همچون پيرمرد كه گفتيم تحمّل كند .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 75
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٥