به مصلّى و در [ عنه ] به ركوع راجعست .
قوله : و يقرئهما هكذا : ضمير فاعلى به مصلّى و ضمير مفعولى به حمد و سوره راجع بوده و مقصود از [ هكذا ] خواندن سوره به همان نحوى است كه در ركعت اوّل خوانده است .
قوله : و يجوز له الاقتصار على قرائة الخ : ضمير در [ له ] به مصلّى راجعست .
قوله : و متى اختار التّبعيض : يعنى تبعيض سوره .
قوله : بحيث يكملها فى آخرها : ضمير مؤنث در [ يكملها ] به سوره و در [ آخرها ] به قيامات راجعست .
قوله : قرء فى كلّ قيام منها : ضمير در [ منها ] به قيامات عود مىكند .
قوله : و بعض فى آخر : يعنى فى بعض الرّكوع الآخر .
قوله : انّه متى ركع عن سورة تامّة : ضمير در [ انّه ] و [ ركع ] به مصلّى راجعست .
قوله : فى القيام عنه : ضمير در [ عنه ] به ركوع راجعست .
قوله : بين اكمال سورة معها : يعنى مع القيامات .
قوله : و تبعيضها : يعنى تبعيض السّورة .
قوله : فى القيام بعده : يعنى بعد از ركوع .
قوله : و من غيره : يعنى غير موضع قطع .
قوله : من السّورة : يعنى من السّورة المبعضة .
قوله : متقدّما او متأخّرا : يعنى آيه قبل از موضع قطع را بعد بخواند يا آيه بعد از آن را قرائت نمايد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 124
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٢٤