مصنف ( ره ) و ضمير مفعولى به تسبيحه و ضمير در [ كان ] به ذكر عود مىكند .
متن :
( يختص المغرب بالأخيرتين ) : الخطوة و السكتة أما السكتة فمروية فيه ، و أما الخطوة فكما تقدم و روي فيه الجلسة ، و أنه إذا فعلها كان كالمتشحط بدمه في سبيل اللَّه فكان ذكرها أولى .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
و نماز مغرب اختصاص به دوتاى اخير دارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در خصوص نماز مغرب مستحبّ است بين اذان و اقامه خطوه يا سكته را فاصله قرار دهد .
امّا سكته :
به جهت آنكه درباره فاصله قرار دادنش روايتى وارد شده كه قبلا گذشت .
و امّا خطوه :
پيشتر گفتيم مرحوم مصنّف فرموده درباره آن به حديثى برخورد نفرموده است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در خصوص مغرب روايتى وارد شده كه جلسه را جزء فواصل قرار داده و فرموده :
مؤذّن وقتى اين كار را بكند از نظر ثواب مانند كسى است كه در راه خدا به خون خود آلوده شده باشد پس سزاوار بود مرحوم مصنّف آن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحه 343
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۳۴۳