شارح ( ره ) مىفرماين :
در ايندو حكم روايت و حديثى ديده نشده و تنها شهرت فتوائى دارد .
قوله : بخيوطه : خيوط جمع [ خيط ] به معناى نخ مىباشد و ضمير مجرورى آن به كفن راجعست .
قوله : و لا يبلّ بالريق : كلمه [ لا يبل ] يعنى مرطوبى نكنند و لفظ [ ريق ] يعنى آب دهان .
قوله : على المشهور فيهما : ضمير در [ فيهما ] به استفاده از نخهاى كفن و مرطوبى نكردن آنها با آب دهان راجعست .
قوله : و لم نقف فيهما على اثر : ضمير در [ فيهما ] به همان دو امر مذكور راجع بوده و مقصود از [ اثر ] روايت مىباشد .
مؤلف گويد :
برخى از علماء درايه اثر را بحديثى اختصاص داده كه از صحابه نقل شود .
متن :
« و يكره الأكمام المبتدأة » للقميص ، و احترز به عما لو كفن في قميصه ، فإنه لا كراهة في كمه ، بل تقطع منه الأزرار .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مكروه است براى كفن نو و تازه كه بدوا براى ميّت دوختهاند آستين بگذارند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مرحوم مصنف بقيد [ المبتدئة ] احتراز نمود از فرضى كه ميّت را در پيراهن خودش كفن كنند چه آنكه در اين صورت وجود آستين موجب
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحه 470
پدیدآورندگان: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص۴۷۰