آن غفلت كرده‌ايم بدينوسيله دفع شود .
قوله : او تعبّدا : دليل دوم استكه براى حكم مزبور اقامه فرموده و آن اين است كه اساسا چون شرع انور شستن دستها را مطلوب دانسته مىگوئيم پس استحباب دارد بدون در نظر گرفتن هيچ علّت و حكمتى .
قوله : و لا يعتبر كون الماء قليلا : شارح ( ره ) مىفرماين :
به لحاظ اينكه نصّ وارده در اينمقام مطلق است لاجرم فرقى نيست بين اينكه بخواهد از ظرف كوچك و كمتر از كر وضوء بگيرد يا از حوضى كه به قدر كر يا بيشتر است اگرچه مرحوم علامه استحباب مزبور را تنها در وقتى فرموده كه از ظرف كمتر از كر بخواهد وضوء بگيرد .
قوله : لاطلاق النّص ، خلافا للعلامة حيث اعتبره : مقصود رواياتى است كه در اين باب وارد شده از جمله روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل در ج 1 ص 301 از مرحوم صدوق نقل ميفرمايد قال : قال الصّادق عليه السلام :
اغسل يدك من البول مرّة و من الغائط مرّتين و من الجنابة ثلاثا .
قوله : حيث اعتبره : ضمير فاعلى به مرحوم علامه و ضمير مفعولى به كون الماء قليلا راجعست .
متن :
« و المضمضة » : و هي إدخال الماء الفم ، و إدارته فيه .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
د : ديگر از مستحبات وضوء مضمضه است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ مضمضه ] داخل كردن آب در دهان و گرداندن در آن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — Page 216
Contributors: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
P.216