آنچه نزد من ظاهر وروشن است اينكه قول كوفيون صحيح مىباشد زيرا معنا در مثل آية شريفه : أم جعلوا للّه شركاء .
مشتمل بر استفهام بلكه براي صرف اضراب است .
وهمچنين اگر « أم » طبق گفته بصريين بمعناى « بل وهمزه » باشد لازمه آن اينستكه در عبارات وأمثلة ذيل بايد ادّعاى تأكيد نمود وآن برخلاف أصل است ، عبارات وأمثلة مزبور عبارتند از :
الف : آية شريفه : أم هل تستوى الظلمات .
ب : آية شريفه : أم ما ذا كنتم تعملون ( بلكه چهچيز را انجام مىدهيد ) .
ج : آية شريفه : أم من هذا الذي هو جند لكم ( بلكه چه كسى مددكار وسپاه شما مىباشد ) .
د : قول افنون تغلبى :
انّى جزوا عامرا سوء بفعلهم * أم كيف يجزوننى السوءى من الحسن .
أم كيف ينفع ما تعطى العلوق به * رئمان انف إذا ما ضنّ باللّبن
يعنى : آن جماعت چگونه جزاى بد دادند قوم عامر را در مقابل فعل نيكوى ايشان يا آنكه چگونه بمن جزاى بد مىدهند در مقابل كار نيك من .
بلكه چگونه نفع مىبخشد آنچيزى كه عطا مىكند شترى كه بچّه خود را دوست مىدارد بواسطة آن پوست بچهاش كه پر از كاه مىباشد مهربانى وعطوفت را هرگاه كه بخل كند آن شتر از شير دادن .
مصنّف گويد :
كلمه « العلوق » بفتح عين بدون نقطه يعنى مادة شترى كه قلبش پيش فرزندش بوده وبآن محبت داشته باشد وشرح آن اينستكه :
بچه شتر را نحر كرده سپس پوستش را مىكنند ودر آن كاه مىريزند وآنگاه