به ابراهيم نبى مىفرمايد : ( وَأَذِّن فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ ) ، و بدين سان شخص محرم هنگام بستن احرام خدا را لبّيك مىگويد : « لَبَّيكَ اللَّهُمَّ لَبَّيكَ » . گفتن اين جمله نيز از شرايط احرام است .
خداوند مىفرمايد :
( الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَعْلُومَاتٌ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجِّ . . . ) « 1 » .
« حجّ در ماههاى معيّنى است ، هر كه در آن ماهها اين فريضه را ادا كند . . . »
2 - شخص مُحْرِم بايد چهار چيز اساسى را ترك گويد :
الف - جماع [ الرَّفَث ]
و آن عبارت است از همبستر شدن با زنان . شرع مقدّمات اين كار را نيز حرام دانسته كه عبارتند از عقد ، شهادت دادن بر عقد ، نگاه كردن به زنان از روى شهوت ، لمس زنان و آنچه نظير جماع باشد همچون استمناء ، منظور دورى جستن از شهوت جنسى در همهء ابعاد آن است .
ب - گناه [ الْفُسُوق ]
ميهمانان خدا در لحظاتى روحانى به سر مىبرند به دور از وابستگى به قوميّت و زمين ، پس فخر فروشى و برترى جويى به هر وسيلهاى بر ايشان حرام است :
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 197 .