أَوْ تُزِيلَ نِعْمَتَكَ عَنْدِي ، اللَّهُمَّ كَرِّمْنِي بِالتَّقوى وَجَمِّلْنِي بِالنِّعَمِ
، وَاعْمُرْنِي بِالْعَافِيَةِ ، وَارْزُقْنِي شُكْراً لِعَافِيَتِكَ » « 1 » .
سپس دل خود را متوجّه بانوى زنان جهان حضرت فاطمهء زهرا سلاماللَّه عليها مىكنى و با خشوع قلب به زيارتش مىپردازى و مىگويى :
« يَا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَكِ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكِ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَكِ فَوَجَدَكِ لَمِا امْتَحَنَكِ صَابِرَةً ، وَزَعَمْنا أَنّا لَكِ أَوْلِيآءٌ مُصَدِّقُونَ وَصَابِرُونَ لِكُلِّ مَا أَتَانَا بِهِ أَبُوكِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ ، وَأَتَانَا بِهِ وَصِيُّهُ فَإِنّا نَسْأَلُكِ إِنْ كُنَّا صَدَّقْنَاكِ إِلَّا أَلْحَقْتِنَا بِتَصْدِيقِنَا لَهُمَا لِنُبَشِّرَ أَنْفُسَنَا بِأَنَّا قَدْ طَهُرْنَا بِوِلَايَتِكِ » « 2 » .
هامش
( 1 ) - « بار خدايا ! به تو پناه آوردهام ، و به قبر پيامبر ، بنده ، و رسولت پشتم را استوار گرداندم ، و به قبلهاى كه براى محمّد صلى الله عليه و آله برگزيدى روى آوردم . خدايا ! من چنانم كه خير مورد نظر خود را براى خويش مالك نيستم ، و نمىتوانم شرّى را از نفس خود دور كنم ، و امور همه به دست توست ، پس هيچ كس فقيرتر از من نيست ، خدايا من نيازمند آن خيرى هستم كه تو فروفرستادى . خدايا مرا به خير خود بازگردان كه كسى نمىتواند فضل تو را ردّ كند . خدايا به تو پناه مىبرم از اينكه اسم مرا تبديل كنى ، يا پيكرم را دگرگون سازى ، يا نعمتت را بر من از ميان برى . خدايا مرا به تقوى بياراى و به نعمت آراستهام گردان و به عافيت آبادم گردان و براى عافيتت سپاس روزى من كن . »
( 2 ) - « اى آزموده ، آزمودت خدائى كه آفريدت پيش از آفرينش تو ، و يافتت در آزمايش بردبار ، ما معتقديم كه ما دوست شما و باور كنندگان و بردبارانى هستيم براى هر آنچه پدرت و وصى او آورده ، رحمت خدا بر او و آلش ، ما از تو خواهيم كه اگر تو را تصديق كرديم ، همانا ل لا برسان ما را به تصديق ما به آن دو ، تا مژده دهيم خود را كه به تحقيق كه پاكيم به سبب ولايت تو . »