أَكْبَرُ عَلى مَا هَدَانَا اللَّهُ أَكْبَرُ عَلى مَا رَزَقَنَا مِنْ بَهِيمَةِ الْأَنْعَامِ ، وَالْحَمْدُ للَّهِ عَلى مَا أَبْلَانَا » .
اين شعارِ اهل منى است كه پس از نمازها و در هر زمان و مكانى كه بخواهند آن را سر مىدهند .
5 - بر كسى كه تا غروب آفتاب روز دوازدهم در منى باقيمانده واجب است كه شب سيزدهم را نيز در آنجا بيتوته كند . همچنين مبيت در شب سيزدهم بر كسى كه در احرام از زنان و شكار پرهيز نكرده واجب است . و اوْلى اين است كه اين حكم ، رفث ( اعمال جنسى ) ، فسوق ( گناه ) ، جدال ( قَسَم ) و هر آنچه خداوند در احرام حرام كرده را ، شامل گردد .
6 - كسىكه روز دوازدهم بهمكّه روان شود نبايداز حدود منى خارج شود ، مگر پس از زوال آفتاب [ ظهر شرعى ] ، ولى كسى كه در روز سيزدهم بيرون مىشود جايز است پيش از زوال آفتاب نيز خارج گردد .
13 - رمى جمرههاى سهگانه
حديث شريف :
از امام صادق عليه السلام نقل است كه فرمود :
« مَنْ تَرَكَ رَمْيَ الْجِمَارِ مُتَعَمِّداً لَمْ تَحِلَّ لَهُ النِّسَاءَ وَعَلَيْهِ الْحَجُّ مِنْ قَابِلٍ » « 1 » .
هامش
( 1 ) - وسائل الشّيعه ، ج 10 ، ابواب العود إلى منى ، ص 214 ، باب 4 ، حديث 5 .