علامت مىباشد ، اگر آن برسر پا باشد لشگر آماده و برسر جا استوار هستند خلاصه اگر در لشگر هزار علم بوده و جملگى صحيح و برپا باشند ولى لواء اعظم سرنگون باشد همه لشگر فرار كرده و متفرق مىشوند بنابراين چنين علمى را عبث بدست هركسى نمىدهند بلكه دارنده آن بايد صفت شجاعت و رشادت داشته ، كرّار غير فرّار باشد لذا خامس آل عباء سلام اللّه عليه لواء اعظم لشگر خود را بدست مبارك اشجع ناس و شجاع مهراس ثابت الاساس شير بيشه پردلى يعنى برادر والاگهرش حضرت ابو الفضل العباس سپرد .
همين كه امام عليه السّلام علم خاصه خود را به دست باكفايت برادر داد و او را به قلب لشگر فرستاد آن نهنگ درياى فتح و ظفر با شش برادر كوهپيكر كه شيران دشت يلى و پسران مرتضى على بودند با سلاح تمام از عقب برادر والامقام خود روان شدند و همچنين برادرزادهها يعنى قاسم بن حسن و احمد بن الحسن و ابو بكر بن الحسن و عبد اللّه بن حسن و حسن بن حسن و نيز بنى اعمام مانند :
عبد اللّه بن مسلم بن عقيل ، عبيد اللّه بن مسلم بن عقيل و همچنين اولاد عقيل كه نه تن بودند به اين شرح :
جعفر بن عقيل ، عبد الرحمن بن عقيل ، عبد اللّه اكبر من عقيل ، محمّد بن ابى سعد بن عقيل ، موسى بن عقيل ، عون بن عقيل ، عبد اللّه اصغر بن عقيل ، على بن عقيل و احمد بن عقيل و اولاد جعفر بن ابى طالب كه از عبد اللّه جعفر بودند مثل عون بن عبد اللّه جعفر و محمد بن عبد اللّه جعفر تمام خويشان و اقارب حضرت كه قريب سى نفر بودند و هيجده نفر از آنها فرسان هيجاء بودند آمدند در گرد وجود مبارك قمر بنى هاشم صف بستند .
ذكر اسامى ياوران حضرت امام حسين عليه السّلام
ياوران امام عليه السّلام دو دسته بودند :
اوّل : بنى هاشم و منسوبين به امام عليه السّلام