تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 564

مساهمون:

ص٥٦٤
و هو لكم حسنة . ن 23 ص 874 س 8 عن الذنب حسنة . ن 31 ص 924 س 5 و حسب حسنتك عشرا . ن 31 ص 924 س 6 حسنة كانت او قبيحة . ن 31 ص 933 س 5 و السوابق الحسنة . ن 52 ص 1005 س 6 ساءت عنده الحسنة . ك 30 ص 1101 س 3 من حسنة تعجبك . ك 43 ص 1110 س 2

حُسْنَيَيْنِ

: م . حسنى : فرجام خوب داشتن ، عاقبت به خيرى . ج . حسنيات ر . ح س ن - حسنيين ، تثنيهء حسنى است . گفته‌اند كه مراد از آن فرجام نيكوست كه عبارت از : پيروزى و شهادت است . من اللّه احدى الحسنيين . خ 23 ص 83 س 8

حَسيب

: حساب كننده ، شمار كننده ، شمرنده ، شمارگر . ج . حسباء ر . ح س ب لها حسيب غيرك . خ 213 ص 705 س 9

حَسير

: فرومانده از هر چيز ، درمانده ، وامانده ، شتر مانده ، خيره چشم . ج . حسرى ر . ح س ر يحسر الحسير . خ 103 ص 307 س 5 رجع طرفه حسيرا . خ 159 ص 503 س 7

حَسيرَة

: فرومانده از هر چيز ، درمانده ، وامانده ، خيره چشم . ر . ح س ر - مؤنث ، حسير رجعت خاسئة حسيرة . خ 228 ص 750 س 2

حَسيس

: آواز نرم گذشتن چيزى كه ديده نشود ، آواز نرم ، گذشتن چيزى كه ديده نشود ، آواز نرم ، صوت خفى ، بانگ آتش ، آواز جنّ . ر . ح س س ان تسمع الحسيس . خ 182 ص 608 س 7

حَشا

: پر كرد . ر . ح ش و - حشا ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب ناقص واوى ثلاثى مجرّد . و حشا بهم فتوق اجوائها . خ 90 ص 247 س 5

حُشّاش

: م . حاش : افروزندهء آتش . ر . ح ش ش حشاش نار الحرب أنتم . خ 125 ص 387 س 9

حُشاشات

: م . حشاشة : باقى جان ، بقيهء روح در جسد ، نفس آخر باقى جان در مريض و زخمى ، بقيهء جان كه در دم مردن مانده باشد . ر . ح ش ش