جَلابيب
: م . جلباب : پيراهن و چادر زنان ، چادرى كه زنان لباس خود را از بالا بپوشند .
من جلابيب غفلتهم . خ 152 ص 473 س 6 و لاستطاعت جلابيب . خ 181 ص 589 س 7 تكشفت عنك جلابيب . ن 10 ص 850 س 3 أغدفت جلابيبها . ن 65 ص 1059 س 10
جِلاد
: شمشير زدن با كسى ديگر .
- جلاد ، مصدر باب مفاعله .
و ان اصبر للجلاد . خ 22 ص 81 س 11
جَلالَة
: بزرگى و عظمت . ر . ج ل ل من هيبة جلالته . خ 108 ص 334 س 4
جَلاميد
: م . جلمود : خرسنگ ، صخره ، مرد قوى و سخت . ر . ج ل م د بالراسيات من جلاميدها . خ 90 ص 258 س 8 و جبل جلاميدها . خ 202 ص 671 س 1
جَلّاهُ
: آشكار كرد آن را . مص . تجلية ر . ج ل و - جلّى ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب ناقص باب تفعيل . ه ضمير مفعولى .
جلاه للعيون . خ 164 ص 534 س 7
جُلْب
: پوست ، پوشش . ر . ج ل ب - جلب ، در اصل به معنى پوشش پالان است . ولى در اينجا چون به شعير ( جو ) اضافه شده لذا معنى پوست جو مىدهد .
اسلبها جلب شعيرة . خ 215 ص 714 س 6
جَلْب
: فراهم آورده شده ، كشانده شده . ر . ج ل ب - جلب ، در اينجا به معنى اسم مفعول است . جلب در اصل به معنى كشاندن از جايى به جاى ديگر و از شهرى به شهر ديگر براى تجارت است .
و جلب اسيافهم . خ 223 ص 728 س 6
جَلَب
: آنچه از شهرى به شهر ديگر كشانده شود .
- منظور در اينجا سپاه و لشكر است .