- تعز ، فعل مضارع مفرد مؤنث مضاعف ثلاثى مجرّد است كه در اينجا معنى جمع ( ارجمند مىشوند ) دارد زيرا فاعل آن جمع است .
و تعز الاشرار . خ 207 ص 684 س 1
تَعَزّ
: با زحمت زياد صبر كردن ، تحمّل كردن . ر . ع ز ى - تعز ، مصدر باب تفعّل و در اصل تعزّى بوده است .
موضع تعز . خ 193 ص 651 س 8
تَعَزُّز
: ارجمند شدن ، گرامى شدن ، عزيز شدن . ر . ع ز ز و ادرع لباس التعزز . خ 234 ص 776 س 11 و القاء التعزز تحت اقدامكم . خ 234 ص 782 س 12
تَعَزَّزَ
: ارجمندى اظهار كرد . مص . تعزّز ر . ع ز ز - تعزز ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب تفعّل است .
و تعزز بخلقه . خ 1 ص 30 س 5
تَعَزّى
: خود را به كسى منسوب كرد . مص . تعزّى ر . ع ز و - تعزى ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب تفعّل است . در اينجا معنى مضارع ( خود را منسوب كند ) مىدهد .
و غراء لمن تعزى . خ 159 ص 509 س 2
تَعْسِفَ
: به زور بگيرى . ر . ع س ف - تعسف ، فعل مضارع مفرد مذكّر حاضر ثلاثى مجرّد است . در اينجا به واسطهء حرف نصب ، منصوب شده است .
او تعسفه او ترهقه . ن 25 ص 880 س 5
تَعَسُّف
: بيراهه رفتن ، ستم كردن ، بدون تأمل به كارى پرداختن . ر . ع س ف - تعسّف ، مصدر باب تفعّل است .
بتعسف فى حقّ . خ 152 ص 474 س 3
تُعْشِبُ
: گياه برويد . مص . اعشاب ر . ع ش ب - تعشب ، مضارع مفرد مؤنث غايب از باب افعال است .
تعشب بها نجادنا . خ 114 ص 359 س 15