تَزْكِيَة
: خود را ستودن ، خودستائى كردن .
من تزكية المرء نفسه . ن 28 ص 894 س 4 - قرآن نيز در همين معنى مىگويد : فلا تزكوا انفسكم .
« خودستائى نكنيد . » نجم ، 32
لا تَزُلْ
: حركت نكن ، نجنب . ر . ز و ل - لا تزل ، فعل نهى مفرد مذكر حاضر اجوف ثلاثى مجرّد است .
تزول الجبال و لا تزل . خ 11 ص 62 س 3
انْ تَزِلَّ
: اين كه بلرزد ، اين كه ليز بخورد . ر . ز ل ل - تزل ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب است كه منصوب به حرف ناصب ( ان ) شده است .
عسى ان تزل به . خ 99 ص 295 س 12
لَمْ تَزَلْ
: همواره .
- لم تزل ، فعل جحد مفرد مؤنث غايب اجوف ثلاثى مجرّد است .
قم تزل الكرامة تتمادى . خ 164 ص 537 س 10 لم تزل لهم دارا . خ 230 ص 758 س 5
تُزْلَفُ
: نزديك گرديده مىشود . مص . ازلاف ر . ز ل ف - تزلف ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب مجهول از باب افعال است .
و بالقيامة تزلف الجنة . خ 155 ص 488 س 5
تَزْهَقُ
: جان مىدهد . ر . ز ه ق - تزهق ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است .
فتزهق كل مهجة . خ 186 ص 629 س 10
تَزْهيد
: بى ميل كردن ، برنا خواهانى برانگيختن . ر . ز ه د - تزهيد ، مصدر باب تفعيل است .
تزهيدا لاهل الاحسان . ن 53 ص 1000 س 2
تُزُوِّجَ
: زناشوئى كرده شد ، به نكاح در آورده شد . مص . تزوّج ر . ز و ج