فما بكت عليهم السماء . خ 233 ص 771 س 16
بَكَّرَ
: صبح كرد ، بامداد كرد . مص . تبكير ر . ب ك ر - بكر ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب تفعيل است .
بكر فاستكثر . خ 17 ص 71 س 9
بُكْم
: م . ابكم : گنگ ، زبان بسته . ر . ب ك م و بكم ذو و كلام . خ 96 ص 285 س 12 و السنة بكم . خ 107 ص 321 س 9
بَكْماء
: گنگ ، زبان بسته . ر . ب ك م - بكماء ، مؤنث ابكم است . و اين هر دو صفت مشبهه است زيرا بر عيب دلالت دارد .
و ناطقة بكماء . خ 107 ص 322 س 6
بَكَوْا
: گريستند . گريه كردند . ر . ب ك ى - بكوا ، فعل ماضى جمع مذكر غايب ناقص يائى ثلاثى مجرّد است . در اينجا جواب شرط است لذا معنى مضارع ( بگريند ، گريه كنند ) مىدهد .
بكوا عليهم . ك 9 ص 1092 س 4
بَكى
: گريست ، گريه كرد . ر . ب ك ى - بكى ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب ناقص يائى ثلاثى مجرد است . در اينجا معنى مضارع ( بگريد . ) مىدهد .
و بكى على خطيئته . خ 175 ص 576 س 6
بَلاء
: اندوه ، رنج ، گرفتارى ، غم و غصّه كه بدن را مىكاهد ، ر . ب ل ى آزمايش خوب يا بد . ر . ب ل و - ب ل ى و شملة البلاء . خ 27 ص 94 س 5 و بلاء من الجهل . خ 94 ص 282 س 4 بعد ازل و بلاء . خ 87 ص 219 س 4 ايام البلاء عليكم . خ 92 ص 273 س 12 و اصاب البلاء . خ 92 ص 274 س 2 و اخطاء البلاء . خ 92 ص 274 س 2