اذا اكْرِهَ
: هرگاه مجبور شود . مص . اكراه ر . ك ر ه - اكره ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب مجهول از باب افعال است . چون حرف اذا بر آن داخل شده معنى مضارع التزامى مىدهد .
اذا اكره عمى . ك 184 ص 1175 س 4
اكْرَهْتَ
: مجبور كردى مص . اكراه ر . ك ر ه - اكرهت ، فعل ماضى مفرد مذكر حاضر از باب افعال است .
اكرهت نفسك عليه . ك 241 ص 1196 س 1
اكْظام
: م . كظم : راه نفس . ر . ك ظ م و لا تؤخذ باكظامها . خ 125 ص 387 س 2
اكُفّ
: م . كفن : پارچهاى كه مردگان را با آن مىپوشانند و دفن مىكنند . ر . ك ف ن ادرج فى اكفانه . خ 82 ص 196 س 3 و من التراب اكفان . خ 110 ص 345 س 10
اكْفَأُوا
: وارونه كردند . مص . اكفاء ر . ك ف ء و اكفئوا انائى . خ 208 ص 689 س 3
اكْفُفْ
: باز بدار . ر . ك ف ف - اكفف ، فعل امر مفرد مذكر حاضر است .
و اكفف عليهم . ن 31 ص 939 س 1
اكَلَ
: خورد . ر . ا ك ل - اكل ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب است . در ص 863 س 5 معنى مضارع ( بخورد . ) دارد زيرا اسم شرط بر آن در آمده است .
و اكل قوته . خ 175 ص 576 س 5 من اكله الحق . ن 17 ص 863 س 5 و من اكله الباطل . ن 17 ص 863 س 5 اكل بعضه بعضا . ك 263 ص 1218 س 7
اكُل
: ميوه ، خوردنى فراوان . ر . ا ك ل