حَتَّى اسْتَنْقَذَ عِبادَكَ مِنَ الْجَهالَةِ ، وَحَيْرَةِ الْضَّلالَةِ ، وَقَدْ
تا اينكه نجات داد بندگانت را از نادانى ، و سرگردانى و گمراهى ، در صورتى كه
تَوازَرَ عَلَيْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الْدُّنْيا ، وَباعَ حَظَّهُ مِنَ الْآخِرَةِ
همدست شدند بر ضدّ او كسانىكه دنيا فريبشان داد ، و فروختند بهرهء خود را از آخرت
بِالْأَدْنى ، وَتَرَدّى فى هَواهُ ، وَاسْخَطَكَ وَاسْخَطَ نَبِيَّكَ ،
به چيز پستى و سرنگون شدند در ( چاه ) هواپرستى ، و به خشم آوردند تو را
وَاطاعَ مِنْ عِبادِكَ اوْلى الْشِّقاقِ وَالْنِّفاقِ ، وَحَمَلَةَ
و پيامبرت را و پيروى كردند از بندگانت آن مردم تفرقه افكن و منافق ، آنها كه بارهاى گناه بر دوش
الْأَوْزارِ الْمُسْتَوْجِبينَ الْنَّارَ ، فَجاهَدَهُمْ فيكَ صابِراً
مىكشيدند و سزاوار آتش دوزخ بودند ، پس جهاد كرد با آنها دربارهء تو با شكيبائى
مُحْتَسِباً ، مُقْبِلًا غَيْرَ مُدْبِرٍ ، لا تَاْخُذُهُ فِى اللَّهِ لَوْمَةُ لائِمٍ ،
و پاداش جويانهء بدون آنكه پشت به دشمن كند و در راه تو تحت تأثير ملامت كنندهاى قرار گيرد
حَتّى سُفِكَ فى طاعَتِكَ دَمُهُ ، وَاسْتُبيحَ حَريمُهُ ، اللهُمَّ
تا جائى كه ريخته شد خون پاكش در راه فرمانبردارى تو ، و حرمتش پايمال شد ، خدايا
الْعَنْهُمْ لَعْناً وَبيلًا ، وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً اليماً .
لعنت كن آنها را لعنتى و بالآور ، و عذابشان كن به عذابى دردناك
ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — صفحة 269
مساهمون: مركز تحقيقات حج
ص٢٦٩