وَكَيْفَ لا افْعَلُ ذلكَ ، وَانّما هِىَ مَوْتَةٌ اوْ قَتْلَةٌ واحِدَةٌ ، ثُمَّ
و اكنون كه يك بار كشته شدن بيش نيست چرا چنين نكنم ، و پس
هِىَ اْلكَرامَةُ اْلَّتى لَا اْنقِضاءَ لَها ابَداً ، فَقَدْ لَقْيِتَ
از اين كرامت و لطف بى پايان و ابدى خواهد بود ، و تو ( ايسادگى كردى ) تا
حِمامَكَ ، وَواسَيْتَ امامَكَ ، وَلَقِيتَ مِنَ اْللَّهِ الْكَرامَةَ فى
لحظه شهادت ، و مواسات كردى با امامت ، و از خداوند لطف و كرامت را
دارِ الْمُقامَةِ ، حَشَرَنَا اْللَّهُ مَعَكُم فى الْمُسْتَشْهَدينَ ، وَرَزَقَنا
در جايگاه هميشگى دريافت كردى ، خداوند ما را با شما شهيدان محشور گرداند ، و همراهى
مُرافَقَتَكُمْ فى اعْلى عِلِّيين .
با شما را در بالا ترين درجات بهشت روزيمان سازد .
السَّلامُ عَلى بِشْرِ بنِ عُمَرِ الْحَضْرَمى ، شَكَرَ اللَّهُ لَكَ
سلام بر بشر بن عمر حضرمى ، خداوند در برابر گفتهات به امام ( حسين عليه السلام )
قَوْلَكَ لِلْحُسينِ وَقَدْ اذِنَ لَكَ فى الْإِنْصِرافِ : أَكَلَتْنى
پاداش دهد كه به تو اجازه بازگشت داد و تو گفتى : درندگان
اذَنِ الْسِّباعُ حَيّاً اذا فَارَقْتُكَ وَاسْأَلُ عَنْكَ الْرُّكْبانَ ،
مرا زنده طعمه خودسازند اگر از تو جدا شوم و خبر شهادت ترا از كاروانيان رهگذر جويا شوم ،
وَاخْذُلُكَ مَعَ قِلَّةِ الاعْوانِ ، لا يَكُونُ هذا ابَداً .
و ترا با ياران اندك ترك گويم ، هرگز چنين نخواهد شد .
السَّلامُ عَلى بُرَيرْ بِنْ خُضَيرٍ الْهَمْدَانىّ الْمَشْرِقى
سلام بر يزيد بن حصين همدانى مشرقى
ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — صفحة 237
مساهمون: مركز تحقيقات حج
ص٢٣٧