غَيْرِ وَجْهِ الْمُكابَرَةِ لَكَ ، وَلَا الْخُرُوجِ عَنْ عُبُودِيَّتِكَ ، وَلَا
سركشى و عنادورزى بود ، و نه از باب بيرون رفتن از بندگيت ، و نه
الْجُحُودِ لِرُبُوبِيَّتِكَ ، وَلكِنِ اتَّبَعْتُ هَواىَ ، وَازَلَّنِى
بخاطر انكار پروردگاريت بوده ، بلكه پيروى هواى نفسم را كردم ،
الشَّيْطانُ بَعْدَ الْحُجَّةِ عَلَىَّ وَالْبَيانِ ، فَانْ تُعَذِّبْني فَبِذُنُوبي
وشيطان هممرا بلغزاند پساز دليل وبيانى كه برمن داشتىاكنون اگركيفرم كنى بواسطهء گناهانم مىباشد
غَيْرُ ظالِمٍ لى ، وَانْ تَعْفُ عَنّى وَتَرْحَمْنى فَبِجُودِكَ
و تو ستمى به من نكردهاى ، و اگر بگذرى و به من ترحّم كنى بواسطهء جود
وَكَرَمِكَ يا كَريمُ ، اللهُمَّ انَّ ذُنُوبى لَمْ يَبْقَ لَها الَّا رَجآءُ
و بزرگوارى تو است اى خداى كريم ، خدايا براستى براى گناهانم چيزى نمانده جز اميد به
عَفْوِكَ ، وَقَدْ قَدَّمْتُ آلَةَ الْحِرْمانِ ، فَأَ نَا أسْأَلُكَ اللَّهُمَّ ما
گذشت تو ، و من پيش از اين فراهم داشتهام ابزار محروميت را ، پس از تو خواهم خدايا آنچه را
لا اسْتَوْجِبُهُ ، وَاطْلُبُ مِنْكَ ما لا اسْتَحِقُّهُ ، اللهُمَّ انْ
مستحقش نيستم ، و طلب كنم از تو چيزى را كه سزاوارش نباشم ، خدايا اگر
تُعَذِّبْنى فَبِذُنُوبى وَلَمْ تَظْلِمْنى شَيْئاً ، وَانْ تَغْفِرْ لى فَخَيْرُ
عذابم كنى بخاطر گناهانم هست و تو هيچگونه ستمى به من روا نداشتهاى
راحِمٍ انْتَ يا سَيِّدى ، اللهُمَّ انْتَ انْتَ وَا نَا ا نَا ، انْتَ
و اگر بيامرزيم تو بهترين مهرورزانى اى آقاى من ، خدايا تو همانى و من همان ، تويى
الْعَوَّادُ بِالْمَغْفِرَةِ وَا نَا الْعَوَّادُ بِالذُّنُوبِ ، وَانْتَ الْمُتَفَضِّلُ
كه هميشه بازگردى ( بسوى بندهات ) با آمرزش و منم كه همواره بازگردم به گناه ، تويى بخشايندهء
ادعيه و زيارات عتبات عاليات (فارسى) — صفحة 141
مساهمون: مركز تحقيقات حج
ص١٤١