پوشى و ( گذشت ) تو از گناه نيكو و زيبا است ؟ و آيا پيش روى خلائق ( و در برابر آنها ) مرا از گناهانم باز خواست كنى ( و مورد پرسش قرارم دهى ) با اينكه تو خود اسرار پوشيده و پنهان را دانى .
معبودا اگر من نسبت به خود زياده روى و اسراف كردهام ، و با پردهدريهائى كه انجام دادهام راه خطاكارى پيمودهام و لغزشهاى زيادى را كه از من سر زده فراموش نمودهام ولى تو مهرورزى هستى كه به مهر خويش با اسرافورزان جود و كرم كنى ، و با بزرگوارى خويش بر خطاكاران تفضل فرمائى ، به من نيز رحم كن اى مهربانترين مهربانان ، معبودا با مهرورزيت بهراس دل ترسناكان آرامش ده ، و با نعمت بخشيت ، به آرزوى آرزومندان حقيقت ( و آرزو را بدل بحقيقت گردان ) و پيمانههاى پر از عطاهاى خويش بر سر نااهلان فرو ريزى ( خداى ) مرا بوسيلهء اميدى كه مشوب به ذرهاى نوميدى نباشد و به آرزوئى كه يأس آن را تيره و تار نساخته باشد دلگرم ساز اى كه علم دانشش بهر چيز احاطه دارد ، و من اى آقاى من صبح و شام خود را به صورت سائلى ( نيازمند ) بر درى از درهاى احسانت گذرانده ، و از درخواست غير تو رو گرداندهام ، و شيوهء نعمت بخشى نيكوى تو اين نيست كه سائلى اسير و دلسوختهء بيچارهاى را كه چشم به راه خير و نيكى مأنوس و هميشگى تو است از درگاهت بازگردانى معبودا توئى كه پندارها از احاطهء تو عاجز و زبانها از وصف ذات تو لال گشته از روى نعمت بخشى و احسان خويش درود فرست بر محمد و خاندان محمد و گناهان مرا بيامرز ، و از كرم وسيع خود روزى فراخ و حلال و پاكيزهاى در حال تندرستى روزيم گردان ، و لغزشم را ناديدهگير ، اى منتهى آرزوى آرزومندان ، و سلطان آسمانها و زمينها ، و آنكه پس از نابودى همهء خلق باقى خواهى بود ، و پاداش دهندهء روز جزا ، و تو اى مولاى من محل اعتماد آن كس هستى كه بخاطر زياده روى در اشتباهكاريها به خود اعتماد ندارد و آرزوى كسى هستى كه بخاطر لغزشهاى بسيار آرزوئى برايش بجاى نمانده ،
صحيفه علويه (دعاها و مناجاتهاى كامل مولانا على بن ابيطالب ع) ( فارسى) — صفحة 628
مساهمون: السيد هاشم الرسولي المحلاتي
ص٦٢٨