است : « تمام شد كتاب غياسيه ( ؟ ) در منتصف شهر ربيع الأوّل سنهء 1078 در مشهد مقدّس . » « 1 »
8 . نسخهء شمارهء 2 / 282 دانشكدهء پزشكى : اين نسخه را مربوط به قرن 11 دانستهاند ؛ بالغ بر 103 برگ است و نام مؤلف و مهدى إليه و تاريخ كتابت در آن نيامده .
اما نام رساله ، يعنى غياثيه در آن به چشم مىخورد . « 2 »
9 . نسخهء شمارهء 5159 كتابخانهء گنجبخش اسلامآباد : شامل 93 برگ به خط نستعليق و مربوط به قرن 11 است . « 3 »
10 . نسخهء شمارهء 3778 كتابخانهء گنجبخش اسلامآباد : شامل 59 برگ به خط نستعليق و مربوط به قرن 12 است . نام مهدى إليه در اين نسخه ، غياث الدين سالار مىباشد . « 4 »
11 . نسخهء شمارهء 177 دانشكدهء پزشكى : اين نسخه به قرن 12 يا 13 بازمىگردد و فاقد نام مؤلّف است . نسخه داراى 73 برگ است « 5 » و به خط نستعليق مايل به شكسته مىباشد . جاى عناوين نانوشته مانده و از اموال « داكتر اردشير ايرج شاه حكيم » بوده است . ابتداى نسخه ناقص است و از ميان ديباچه آغاز مىشود . اين نسخه نيز تحت عنوان طب ثبت شده است .
12 . نسخهء شمارهء 183 دانشكدهء پزشكى : اين نسخه را مربوط به قرن 12 يا 13 دانستهاند و در فهرست ، تحت عنوان طب ياد شده است . نسخه شامل 166 برگ است و افتادگى بسيار دارد . در اين نسخه نام مؤلف ، « نجم الدين محمود بن صاين الدين الياس شيرازى » ، به چشم مىخورد . « 6 »
13 . نسخهء شمارهء 2 / 181 دانشكدهء پزشكى « 7 » : اين رساله كه بسيار مغلوط است ، جزو
هامش
( 1 ) . پزشكان نامى پارس ، ص 119 .
( 2 ) . فهرست كتب خطى دانشكدهء پزشكى ، ص 338 ؛ نشريهء كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، ج 3 ، ص 358 .
( 3 ) . فهرست مشترك نسخههاى خطى فارسى پاكستان ، ج 1 ، ص 656 .
( 4 ) . همان ؛ فهرست نسخ خطى كتابخانهء گنجبخش ، ج 1 ، ص 319 .
( 5 ) . فهرست كتب خطى دانشكدهء پزشكى ، ص 313 ؛ نشريهء كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، ج 3 ، ص 319 .
( 6 ) . فهرست كتب خطى دانشكدهء پزشكى ، ص 316 ؛ نشريهء كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، همان .
( 7 ) . فهرست كتب خطى دانشكدهء پزشكى ، ص 315 ؛ نشريهء كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران ، ج 3 ، ص 329 .