تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 615

مساهمون:

ص٦١٥
گويند ، و اگر استماع نكند و محظوظ نباشد شايد تغيير طريق ضرور نباشد ، و اللّه يعلم .

مسألهء 230 - :

با آب گرم جامه را شستن كه شپش به ميرد چون است .

جواب :

ظاهرا قصور ندارد و نهى در خاطر نداريم .

مسألهء 231 - :

پاى بر سفره گذاشتن در حالت اختيار چون است با وجود اين حديث كه امام عليه السلام از اين فعل متغير شد و اندك تصديعى كه مىكشيده باشند به سبب گذاشتن ظروف و نان و غير آن باعث جواز خواهد شد بدون كراهيت يا نه ؟

جواب :

تا مقدور باشد نكردن اولا است ، و با قدرى مشقت تخفيف كراهت با زوال معلوم نيست .

مسألهء 232 - :

گفتن به كسى بندهء توام ، خواه استاد باشد يا عالم يا صالح يا از اهل دنيا مرجوح است يا نه ، هر چند منظور تواضع باشد نه سالوسى ؟

جواب :

نسبت به كسى كه جهت دينى منظور باشد و معنى صحيحى قصد كند حكم به بدى نمىتوان كرد ، و اللّه يعلم .

مسألهء 233 - :

مراد به ظروف نقره كه استعمالش حرام است چه چيز است ؟

جواب :

ظاهر اين است كه هر آنچه در عرف و عادت به جهت استعمال اكل و شرب باشد .

مسألهء 234 - :

كشمش را هرگاه به كوبند ، و شيرهء آن را گرفته به جوشانند ، آيا در عصير اين نيز در حدش بر طرف شدن دو ثلث شرط است ، يا همين كه عرفا صدق دوشاب و شيره بر آن صادق است كافى است ؟