تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 570

مساهمون:

ص٥٧٠
قرائت دانستن و به عمل آوردن كه نماز بدون آن صحيح نيست چند چيز است ؟

جواب :

بيرون آوردن هر حرفى از مخرج به روشى كه قاريان نقل كرده‌اند به روشى كه حروف از يك ديگر امتياز داشته باشد ، خصوصا حروفى كه در زبان فرس در وقت تلفظ اشتباهى دارد ، مثل صاد و سين و ثا و ضاد و ظا و زا و ذال و قاف و غين ، و در زبان تركان جا و ها ، و اعرابها ظاهر شود به سبب توقف بر آن حرف ، و مدهاى متصل ترك نشود ، و حروف مدغم را نيز ادغام كند در جاهائى كه قراء نقل كرده‌اند ، مثل قل ربي قر ربي بخواند كه لام را تبديل به را كند ، و من ربي نون را در را ادغام و باقى آداب مستحب است .

مسألهء 55 - :

كسى كه شك در عدد ركوعهاى نماز آيات كند كه چند ركوع بجاى آورده چه حكم دارد در حين قيام ؟

جواب :

بنا بر اقل بايد گذارد ، و همچنين هرگاه شك كند در عدد تكبيرات نماز عيدين .

مسألهء 56 - :

هرگاه كسى نماز مىكرده باشد ، و كسى ديگر قرآن بخواند در نماز يا غير نماز چه صورت دارد ؟

جواب :

امر به احتياط نمودن ، چون بعضى از احاديث عام است در سكوت از جهت شنيدن قرائت ، و خصوص شنيدن قرائت امام يك حديث دارد .

مسألهء 57 - :

تسبيحات أربع در دو ركعت آخر خواندن يك نوبت كافى است يا نه ؟

جواب :

ظاهرا كافى باشد ، و سه مرتبه بدون اللّه أكبر كه نه تسبيح باشد بهتر است .