تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 497

مساهمون:

ص٤٩٧
بر جمره نينداخته باشند . و سنت است كه رنگين باشند ، سرمه‌اى باشند يا رنگ ديگر ، و نقطه نقطه باشند و سست باشند ، و به قدر بند انگشت باشند . و مستحب است كه در وقت انداختن پياده باشد و احوط آن است كه با وضو باشد . و چون سنگ ريزه‌ها را در دست گيرد پيش از انداختن اين دعا بخواند : اللهم هؤلاء حصياتى ، فاحصهن لى و ارفعهن فى عملى . و با هر سنگ كه اندازد اين دعا بخواند : اللّه اكبر ، اللهم ادحر عنى الشيطان ، اللهم تصديقا بكتابك و على سنة نبيك صلى اللّه عليه و آله . اللهم اجعله حجا مبرورا ، و عملا مقبولا ، و سعيا مشكورا ، و ذنبا مغفورا . و ميانهء او و جمره ده ذرع باشد يا پانزده ذرع ، و پشت به قبله كند و روى به جمره ، و سنگ را بر انگشت مهين گذارد ، و به ناخن انگشت شهادت بيندازد . و چون فارغ شود و بجاى خود بر گردد بگويد : اللهم بك و ثقت و عليك توكلت ، فنعم الرب و نعم المولى و نعم النصير .

[ آداب هدى ]

پس واجب است كه شتر يا گاو يا گوسفند بكشد ، و نيت كند كه ذبح مىكنم اين هدى را در حج اسلام حج تمتع از جهت آن كه واجب است قربة الى اللّه تعالى . و واجب است كه در روز عيد بكشد پيش از سر تراشيدن ، و بعد از رمى جمره . و اگر شتر كشد بايد شتر پنج سالهء پا در شش بكشد ، و اگر گاو يا بز كشد اقلا يك سالهء پا در دو بكشد ، و اگر گوسفند كشد احوط آن است كه هفت‌ماههء پا در هشت باشد . و بايد كه معيوب و خصى نباشد ، و بسيار لاغر نباشد . و سنت است كه بسيار فربه باشد ، و آن را به عرفات برده باشند .
بيست و پنج رساله فارسى (فارسى) — صفحة 497 | العلامة المجلسي / سيد مهدى رجائى