روز اول :
حضرت آدم عليه السلام در آن مخلوق گرديده ، و روز مباركى است از براى طلب حوائج ، و از براى رفتن به نزد پادشاهان ، و طلب علم ، و زن خواستن ، و سفر كردن ، و خريدن و فروختن چهار پايان . و اگر بندهاى يا حيوانى در اين روز گم شود تا هشت روز به دست مىآيد ، و هر كه در اين روز بيمار شود به زودى شفا مىيابد ، و فرزندى كه در اين روز متولد مىشود بخشنده و فراخ روزى و با بركت باشد .
و به روايت ديگر : اين روز شادى و سرور است ، و براى حوائج مطالب نزد سلاطين و امرا برويد و سخن بگوئيد كه حوائج بر آورده مىشود به توفيق حق تعالى ، و هرچه در اين روز گم شود به زودى پيدا شود ، و براى همهء كار خوب است ، خصوصا زراعت كردن و درخت نشانيدن ، و عمارت بنا كردن ، و سفر كردن ، و خريدن و فروختن « 1 » .
روز دوم :
در اين روز حضرت حوا مخلوق شده است ، و شايسته است براى زن خواستن ، و خانه بنا كردن ، و تمسكها و قبالهجات نوشتن ، و حاجات طلب كردن ، و اختيار كارها نمودن ، و هر كه اول اين روز بيمار شود بيماريش سبك باشد به خلاف آخر روز ، و فرزندى كه در اين روز متولد شود نيكو تربيت بيابد .
و به روايت ديگر : شايسته است براى هر كار خصوصا تزويج ، و از سفر به خانه داخل شدن ، و به سفر رفتن ، و خريدوفروش ، و طلب حوائج « 2 » .
روز سوم :
روز نحسى است ، و آدم و حوا را در اين روز از
هامش
( 1 ) بحار الانوار 59 / 56 .
( 2 ) بحار الانوار 59 / 57 .