پاسخ جوان شيعى به پرسشهاى وهابيان — صفحة 360

همچنين ديگر امامان شيعه ، اگر چه بر مسند قدرت نبودند ، اما از نظر آموزش و تعليم دين و بازدارى جامعه از انحراف ، اثر بارزى داشتند . 2 . از نظر مبارزه با ظلم و ستم ، هر چند كمتر تظاهر مىكردند ، امّا به‌طور معقول ، مسلمانان را به بى لياقتى حكام اموى و عباسى توجه مىدادند و از همين طريق خوفى در دل حكام انداختند و توانستند از خودكامگى آنان تا حدى بكاهند و اگر امامان شيعه دست روى دست مىگذاشتند و با ظالمان هم دست و هم سو بودند ، به شمشير و زهر جفا كشته نمىشدند . 3 . از اين گذشته ، اگر دربارهء خدمات امامان شيعه لب فرو بنديم و هيچ نگوييم ، اين حقيقت را نمىتوانيم منكر شويم كه امامت از جانب خدا لطفى است بر جامعه و مىتواند در هر درجه اثر گذار باشد . حال اگر بر اثر مساعد نبودن شرايط ، حاكميت سياسى را به دست نگرفتند ، اين تقصير و كوتاهى مردم است ، نه گناه قانون و يا امام . عين همين مطلب دربارهء پيامبران الهى جارى است . بنى اسرائيل پيامبران را از دم تيغ مىگذراندند ؛ چنان‌كه قرآن مىفرمايد : . . . وَ قَتْلَهُمُ اْلأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ . . . « 1 » و با اين حال خدا فيض نبوت را قطع نكرد و پياپى پيامبران خود را براى آن‌ها فرستاد . پيامبر و امام حتى با نداشتن حاكميت سياسى ، مىتوانند احكام را بيان كنند و حجّت را بر مردم اقامه نمايند و از تحريف جلوگيرى كنند .