نقدى بر افكار ابن تيميه (فارسى) — صفحة 58

پاسخ : حزن ابوبكر ناشى از ضعف ايمان او به نصرت الهى بود . براى همين پيامبر در غار به او فرمود : « غم مخور خداباماست » . « 1 » و خداوند نيز مىفرمايد : « آگاه باشيد [ دوستان و ] اولياى خدا نه ترسى دارند و نه غمگين مىشوند » . « 2 » به علاوه حزن در فراق محبوب و گريه كردن بر او نه تنها امرى جايز و راجح است بلكه خود پيامبر نيز چنين مىكرده . انس‌بن مالك از آن حضرت نقل كرده كه در مرگ فرزندش فرمود : « همانا چشم مىگريد و قلب محزون مىشود ولى غير از آن چه رضايت پروردگار ماست نمىگوييم و به طور حتم اى ابراهيم در فراق تو محزونيم » . « 3 » چرا ابن‌تيميه به پيامبر اعتراض نمىكند به امرى كه گذشته و فوت شده محزون است ؟ بخارى و مسلم نقل كرده‌اند : « هنگامى كه خبر شهادت زيدبن حارثه ، جعفربن ابىطالب و عبداللَّه‌بن رواحه در غزوهء موته به پيامبر رسيد در حالىكه آثار حزن بر ايشان هويدا بود جلوس نمود » . « 4 »