نقدى بر افكار ابن تيميه (فارسى) — صفحة 23

4 - توسعه در عنوان بدعت هر گونه نوآورى در دين را بدعت دانسته و آن را به ضلالت نسبت مىدهد و مىگويد : الف ) گنبد و بارگاهى كه بر قبر صالحين و انبيا ، از اهل بيت و عامه بنا شده ؛ از بدعت‌هاى حرامى است كه در دين اسلام وارد شده . « 1 » ب ) اعياد ، شريعتى از شرايع است كه در آن بايد از دستورات متابعت نمود نه آن‌كه بدعت گزارى كرد و اين عمل همانند اعمال مسيحيان است كه حوادث عيسى را عيد مىگيرند . « 2 » 5 - اصرار بر تجسيم در يكى از فتاواى خود مىگويد : « آنچه در قرآن و سنت ثابت شده و اجماع پيشينيان بر آن است ؛ حق مىباشد . حال اگر از اين امر لازم آيد خداوند به جسميّت وصف شود اشكالى ندارد . زيرا لازمهء حق نيز حق است . « 3 » 6 - ادعاى اجماعات وهمى وى مىگويد : « من تفاسيرى كه از صحابه نقل شده و احاديثى كه از آنان روايت گشته و بيش از صد تفسير بزرگ و كوچك را ملاحظه كردم . تا اين ساعت نيافتم يكى از