بعداً در متن آنها صورت گرفته باشد - آن گونه كه به عبداللَّه بن عباس نسبت مىدهند « 1 » - با مطالعه‌ى عهدين مىتوان تحريف را در آن يافت ، « 2 » ليكن هيچ كس نمىتواند به استناد متن قرآن از تحريف در آن دم بزند واين خود بهترين گواه بر تحقق وعده‌ى خداوند در حفظ قرآن كريم از تحريف است . مقصود از « تحريف لفظي » تبديل يا كاهش وافزايش ألفاظ سخن گوينده است ؛ آن چه بيش‌تر مورد نزاع واهتمام قرآن‌پژوهان است بررسى تحريف قرآن به معناى كاهش ونقصان در كلمات ، آيات وحتى سوره‌هاست ؛ چون تحريف به معناى افزايش آية يا سوره‌اى در قرآن ( به جز روايتي كه به عبد الله بن مسعود نسبت مىدهند وحكايت از آن دارد كه سوره‌هاى حمد ومعوذتين سوره‌هاى قرآني نيستند ، كه درباره‌ى آن بحث خواهد شد ) وتبديل آيات به آياتي ديگر ، قائلى ندارد وموضوعاً منتفى است . تغيير در كلمات آيات نيز ، تا آن جا كه به اختلاف در تلفظ واداى كلمه مربوط مىشود ، از مقوله‌ى اختلاف قراءات ، واز موضوع بحث بيرون است .