زنان پسران صُلبى و اصلى دانسته ، كه در نتيجه چنان پسرانى و « ادعياء » ( فرزندخواندگان ) از اين حكم برونند ، اگر هم بر فرض محال پسران رضاعى وجود داشتند ، ازدواج با زنان آنان معنايى ندارد ! ايشان پس از گفتن جملاتى كوتاه فرمودند : فتواى مشهور محترم و پذيرفته است ، با آنكه بر خلاف آيه است و روايتى هم نيست كه آن را تأييد كند ! ! بالاخره ما مبتلا بهاجماع و شهرتيم .
گفتم : ولى در كلّ ، موافق با نصِّ قرآن و بر خلاف فتاواى ديگران ، حرمت شيرخوارگى در انحصار مادران و خواهران رضاعى است .
در باب وجوب اطاعت مطلق از سنّت پيامبر و سيرهى ائمهى معصومين عليهم السلام به مرحوم آيةاللَّهالعظمى خويى متذكّر شدم كه از جهت اشارهى كتاب و صراحت سنّت ، قطعاً غسل جمعه واجب است . پس چرا در اين حكم ، اجماع و شهرت فقها بر استحباب است ! ؟ فرمودند : ما گرفتار شهرت و اجماعيم ! گفتم : اين گرفتارى ، خلاف كتاب و سنّت است .
در باب زكاتِ « الزّيتون و الرمّان » كه در آيهى 141 سورهى انعام در مورد اموال زكويّه آمده ، بهدليل « آتوا حقّه يوم حصاده » نيز مرحوم آيةاللَّه العظمى خوي عرض كردم : بنابرين زكات بهبيش از نُه چيز تعلق مىگيرد .
فرمودند : اين آيه مكّى است و زكات حكمى مدنى است . گفتم : از سى آيهى مكّى و مدنى دربارهى زكات ، شانزده آيهاش مكّى است . فرمودند :
اين فقهِ جديد است ! گفتم : اين فقهِ قرآن است و قديمىتر از فقه شماست .
نگرشى جديد بر حقوق بانوان در اسلام (فارسى) — صفحة 219
مساهمون: الشيخ محمد الصادقي الطهراني
ص٢١٩