به كارهاى آفرينش جديد كرد ، واحديرا ياراى ميانجيگرى در كار خلقت نيست مگر باذن و خواست او .
آيهء 7 و 4 : هرگز براى شما بجز او صاحب ولايت و شفاعتى وجود ندارد .
آيهء 1 و 3 : آفريدگار در اين احاطه عرشى سياهى شب و سپيدى روز را پديد آورد ، كه بدنبال يكديگر همچون عاشق و معشوق على الدوام روانند .
آيهء 3 و 5 : هم او ميداند آنچه را كه در زمين فرو ميرود ، و آنچه از اعماق آن برون ميآيد ، و آنچه از آسمان فرو ميريزد ، و هرچه بدان بالا ميرود ، و هم او با ما است هرجا كه باشيم ، و بتمامى كردارهاى بندگان ( بهتر از خودشان ) آگاهست .
آيهء 4 و 6 : احاطهء الهى پيش از اين فرزندان ( زمين و آسمان ) بر مادرشان ( آب ) بوده است .
آيهء 6 و 7 : بر خلاف بعضى از پندارهاى اسرائيلى « 1 » كه :
« خدا پس از 6 روز خلقت خسته شده است و استراحت نمود »
خاطرنشان ميسازد هرگز خستگى در ذات اقدسش روى نداده بود .
حاصل آنكه خداى جهان هم در آفرينش و هم در تدبير و نظم امور آفريدگان ، يكتا و بىانباز است ، واحديرا شركت در الوهيت و خالقيت او نيست .
قرآن كريم براى عرش اوصافى هم احيانا ذكر نموده ، مانند : كريم « 2 » ، عظيم « 3 » ، و اينكه خدا صاحب عرش است « 4 » ، و روز قيامت عرش الهى را هشت
هامش
( 1 ) - در باب اول تكوين تورات منصوص است كه خدا در روز هفتم از كار آفرينش فارغ گشته استراحت نمود ! !
( 2 ) -فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ[ مومنون 116 ] .
( 3 ) -قُلْ مَنْ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ وَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ[ مومنون 84 ] .
( 4 ) -ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ[ البروج 16 ] .