فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَرِيمِ
.
مسافتهاى فوق نموداراند كيست از وسعت جهان بيكران آفرينش كه عقول خردمندان حتى در تصوّر آنها حيران است .
اينك كدام حسابگر بشرى قدرت بر محاسبهء زمان نازائى مادر جهان را دارد ، جز شخصيّتى همچون على ( ع ) كه علمش از علم بىپايان الهى سرچشمه گرفته است ! !
اجمالى در چگونگى تولد جهان :
در زمان
X
. . . جهان از مادرى بنام آب تولد يافت ، اين مادر بر خلاف ساير مادران درد زايمانش يك يا دو انفجار مهيب بود ، كه در اثر آن گازهاى بسيار داغ برخاسته كه سازمان آسمان شد ، اين گازها يعنى نخستين فرزند در اثر حريقى سخت مهيب رويداده كه از درون اين مادر شعله زده چنانچه فرمود :
ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ
.
سپس قصد تقسيم آسمانرا كرد در حالى كه گاز بود . . .
و پيروش سخن حضرت على ( ع ) كه : « آتش را از آب آفريد » پس آتش از آب پديد آمد ، كه مقصود همان گاز آسمانى است .
و لابد زمينهائى هم كه ما بر يكى از آنها زندگى ميكنيم از بقاياى اين انفجار پديد شده ، چنان كه در اخبار گذشته از آن بلفظ « رماد » ( خاكستر ) يا « زبد » ( كف ) ياد شده است .
از رسولخدا است « 1 » كه : « خدا باد را بر آب مسلط كرد ، و در اثر امواج آب گازهائى « 2 » برخاست و روى كفها قرار گرفت ، و خدا از گاز هفت آسمان
هامش
( 1 ) - خوئى در شرح نهج البلاغه .
( 2 ) - فبخر الماء من امواجه فارتفع عنه الدخان .