ما بطور قطع پذيرفتهايم كه تمامى گزارشات اين نامهء آسمانى عين واقعيّت بوده ، و شايسته است با تمامى امكانات در آيات مقدساتش بسيار بيانديشيم :
وَ لَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ . . .
أَ فَلا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَمْ عَلى قُلُوبٍ أَقْفالُها . . .
وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ . . .
و ما يتذكّر إلّا أولوا الألباب
وَ ما يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَنْ يُنِيبُ
.
شايسته است با نيروى تفكّر و تدبّر و علم و إنابه بسوى خدا لجنهاى جهل و غفلت را از دلهاى خود بزدائيم ، تا از اقيانوس بيكران معارف قرآن آبيارى شويم .
* * *
قرآن و ماده نخستين جهان :
قال اللّه تعالى :
وَ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا
[ هود 7 ] .
و اوست آفريدگاريكه آسمانها و زمين را در شش زمان آفريد ( و پيش از آن ) عرش آفرينش او بر آب بوده است ، تا بيازمايد كه كدام كس از شما كردارش شايستهتر است .
مفردات آيه : 1 - عرش :
كلمهء عرش در قرآن به معانى گوناگون آمده ، و مشروح سخن را در اين پيرامون در كتاب : عرش القرآن و كرسيه آوردهايم ، و اكنون بدينگونه اختصار مىشود :
عرش در آيهء فوق مورد سهگونه احتمالست :
1 - بناء و سازمان ، و گواه اين معنى براى عرش در دو آيه است :