وصيت
مسألهى 749 - « وصيت معنى عموميش سفارش ، و بهاصطلاح شرعى خصوصيش سفارش بهانجام كارهايى است كه براى پس از مرگ بايستى انجام گردد ، و چون حالت پس از مرگ استمرار حالت زندگى است مسئوليتهايى كه شخص مسلمان در زندگى نسبت بهكسانى شايسته از نظر كمك مالى دارد حتىالامكان بايستى براى پس از مرگش زير پوشش وصيتش انجام گيرد ، كه اگر مالى بر جا گذاشت چنانكه در زندگيش واجباتى مالى نسبت به پدر و مادر و فرزندان و نوادهگان و نزديكتران و نزديكان و يا شايستگان ديگر داشته بايستى در وصيتش نيز آنها را نسبت به زمان پس از مرگش منظور دارد ، كه از يك سوم مالش حفره هايى را كه با سهميهى ارث پر نمىشود پر كند ، و كسانى را هم كه از نظر طبقهى ميراث ارثبر نيستند در اين وصيت منظور دارد .
روى همين اصل آيهى وصيت آن را تكليفى بس واجب برشمرده « 1 » كه « كُتِبَ عَلَيْكُمْ إذا حَضَرَ أحَدَكُمُ الْمَوْتُ إنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الأقْرَبينَ بِالْمَعْرُوفِ حِقّاً عَلَى الْمُتَّقينَ » ( سورهى بقره ، آيهى 180 ) « بر شما نوشته شده هنگامى كه مرگ يكى از شما را فرا رسيد اگر خيرى ( مال و يا حق مالى افزون بر نياز وارثان ) بر جاى گذاشت براى پدر و مادر
Footnote
( 1 ) - بر خلاف بسيارى از فقيهان كه آن را مستحب مىدانند ، و گروه كمى هم موافق اين آيه و رواياتى وصيت را واجب مىدانند ، خصوصاً در زمينهى كمبود سهم الارث براى بعضى از وارثان و يا محروميت بينوايانى در طبقات بعدى ارث و يا غير وارثانى نيازمند