تفصيل احكام :
براى مشاركت دين مبين اسلام در جهت از ميان بردن نمادهاى پليدى ، پستى و فساد در جامعه ، شريعت اسلامى به مردان اجازه داده است با زنانى كه متهم به زنا هستند ازدواج كنند ، البته مشروط بر آن كه توبه شان آشكار گردد ، و از پليديهايى كه بدان دامن مىآلايند دست كشند . اين مسأله ، فروع وتفصيلاتى دارد كه اينك به بيان آنها مىپردازيم :
1 - اشكالى ندارد زن زناكار پس از توبه به عقد مردى كه به او زنا داده يا جز او در آيد ، ولى بهتر و احتياط آن است كه ازدواج پس از ( استبراء ) باشد ، يعنى زمانى كه رحم او به وسيله يك نوبت حيض ديدن از آب مرد زناكار پاك گردد ، اما زن حامله به استبراء نياز ندارد ، و مى شود مستقيماً و بدون فاصله او را به ازدواج در آورده و با او همبستر شود .
2 - احتياط آن است كه از ازدواج با زن مشهور به زنا خوددارى شود مگر پس از دانستن توبه او ، بلكه نبايد اين احتياط را از دست داد كه نبايد با زن زناكار مطلقاً ( يعنى چه مشهور به زنا باشد يا مشهور نباشد ) ازدواج كرد مگر پس از دانستن توبه او ، و نشانه آن هم اين است كه به بدكارى فراخوانده شود ، پس اگر خويشتن دارى كرد ، معلوم مىشود توبه كرده است .
فروع زنا
1 - اگر زن - والعياذ باللَّه - زنا كرد بر همسرش حرام نمىشود ، حتى اگر زن بر آن اصرار داشته باشد ، ولى ظاهراً مستحب آن است كه اگر