است كه تنها به زنى بنگرد كه نيّت ازدواج با او را دارد ، اما نگاه كردن به زنان به منظور گزيدن يكى از آنها براى ازدواج بنا به احتياط جايز نيست ، كما اينكه جواز نگاه كردن مشروط به اين است كه مرد قبلًا او را نشناسد ، و از اوصاف او - بطورى كه او را از نگاه كردن كاملًا بى نياز كند - شناختى نداشته باشد .
2 - جواز نگاه كردن به ديگر اعضاى زن ، جز زيبائىهاى او و جز نگاه كردن از پس جامهاى نازك براى شناخت ابعاد اندام او ، بعيد به نظر مىرسد ، و احتياط آن است كه از زن اجازه گرفته شود ، و مرد نبايد بدون آگاهى و اجازه زن به اعضاى دلرباى او بنگرد ، بويژه اگر نگاه كردن موجب هتك زن يا دزدانه نگريستن به او مىشود ، زيرا زيبائىهاى وى از حقوق اوست وتصرّف در حقوق ديگرى بدون اجازه او جايز نيست .
3 - نگاه كردن به چنين زنى بايد به دور از قصد لذت جوئى باشد .
4 - اگر با نگاه اول به زن آگاهى لازم به دست نيامد مىتواند نگاه را تكرار كرد .
احكام خانواده و آداب ازدواج (فارسى) — صفحة 36
مساهمون: آژير
ص٣٦