به خاطر اينكه قسمتى از آنچه را به آنها دادهايد ( از مهر ) تملك كنيد مگر اين كه عمل زشت آشكارى انجام دهند ، و با آنها بطور شايسته معاشرت كنيد و اگر ( به جهاتى ) همسرانتان در نظر شما ناخوشايند باشند ، اى بسا آنچه را نمىپسنديد خداوند در آن خير وبركت فراوانى قرار داده باشد . »
از بينشهاى اين آيه اين است كه :
الف - مالكيت زن با احكام شرع ، حمايت مىشود ، زيرا خداوند مؤمنان را باز مى دارد از اين كه در راه تلاش در به دست آوردن ارث زن ، او را تحت فشار قرار دهند ، و نبايد زن را وادارند تا همه ارث خود را براى شوهر بگذارد وحال آن كه شوهر از ارث زن بهرهاى مشخص دارد ( شروع آيه با عبارت : اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، اين را مىرساند كه ما بعد از آن از شرايط ايمان است ) .
اين آيه به گونه ديگرى نيز تفسير شده است ، چه زن در جاهليت همچون كالا به ارث برده مىشد ، و فرزند بزرگتر جامه خود را بر همسر پدرش مىافكند و اين زن بهره آن فرزند مىشد ، در حالى كه خداوند سبحان باز مىدارد از اين كه زنى به نكاح آدمى در آيد كه قبلًا به نكاح پدر درآمده است .
ب - وارد كردن فشار بر زن با بدرفتارى براى بخشيدن مهر خود در برابر گرفتن طلاق وحتى اگر طلاقى هم در كار نباشد ، جايز نيست .
ج - به يك شرط مىتوان بر زن ، تنگ گرفت و آن در صورتى است كه آشكارا او گناه بزرگى را ( مانند زنا ) انجام دهد ، و در غير اين صورت مرد بايد با او خوشرفتارى نمايد ، و اين خوشرفتارى هم روزى او را ، دربر مىگيرد هم پوشاك او را وهم خوراك او را متناسب
احكام خانواده و آداب ازدواج (فارسى) — صفحة 219
مساهمون: آژير
ص٢١٩