تفصيل احكام :
الف - عزل مرد :
1 - عزل از سوى مرد نسبت به كنيز جايز است حتى اگر زن دائمش باشد .
2 - مرد در صورتى مىتواند نسبت به همسر آزاد خود ، خواه متعه باشد يا نكاح دائم ، عزل كند كه در ضمن نكاح شرط كرده باشد .
3 - نسبت به زن سالمند يا نازا يا سليطه وبدزبان وزنى كه فرزندش را شير نمىدهد نيز مىتوان عزل كرد ، چنان كه در روايت قبل بيان شد .
4 - در شرايط عادى عزل جايز است ولى كراهت دارد به ويژه اگر زن راضى نباشد ، مگر آن كه مصلحتى دينى يا دنيوى مهمترى در كار باشد همچون ضعف زن ، ترسيدن از وفا نكردن به حق زن يا به حق كودك در جوانب مادى ومعنوى كه در اين گونه موارد كراهت ندارد .
5 - اگر در عزل زيانى به زن رسد يا مغايرتى با نيك رفتارى داشته باشد اين كار حرام است مگر با راضى كردن زن .
ب - عزل زن :
ظاهراً دربارهء عزل زن - ممانعت او از اين كه مرد آبش را در رحم وى بريزد - بدون رضايت مرد ، وهنگامى كه اين عزل با تمكين واجب زن نسبت به مرد ، يا قيموميت مرد به زن ، مغايرت داشته باشد حرام است ولى اگر هيچ يك از اينها نباشد دليلى بر حرمت وجود ندارد .
بطور كلى حقوق زن و مرد طرفينى است ، زيرا خداوند مىفرمايد :